Innerlijke leegte voorbij de afhankelijkheid.

Het is precies een jaar geleden nu dat ik smoorverliefd was op een man. Mijn droomprins na de scheiding. Ik kwam er na paar maanden achter dat hij me bedroog. En niet zomaar.

Hij had gelogen over zijn identiteit. Zijn naam. Zijn beroep. Zijn privégegevens en bovendien over zijn kinderen en zijn vrouw. Alle verhalen die hij me had vertelt waren bijna allemaal gelogen. En ik was compleet blind.

Mijn innerlijke systeem van behoeftigheid klikte volledig aan op zijn energie. In het begin gaf hij mij alle aandacht met zo’n enorm liefdevolle zachte respectvolle en bewuste energie…. ik viel als een baksteen voor hem.

Nog niet eerder dit leven werd ik hard geconfronteerd met mijn imprints van afhankelijkheid en behoeftigheid.

Het was als een fata morgana… een nep-realiteit die wegkapte en ik was compleet ‘out of order’. Elke dag dankbaar voor de support die ik ontvangen heb om dit te verwerken.

Want ineens trok hij zijn energie terug en mijn afhankelijkheidsprogramma [codependency] ging vol aan. En niet alleen bij hem, ook bij alle mannen die ik erna aan het daten was.

Nu heb ik recent heel veel proceswerk gedaan innerlijk op dit thema van slavernij en afhankelijkheid als vrouw naar een man inclusief karma vanuit vorige levens. In mijn vorige post heb ik daar al eea over gedeeld.

Dat schoonde enorm op.
Dus spirit gaf me nieuwe ervaringen.
Want…

… ik heb nu ook kunnen waarnemen hoe het voelt als deze programma’s en imprints voor de verandering eens NIET aanschieten.

Hoe voelt het om diep in verbinding te zijn met een man en dan plots de verbinding grotendeels wegvalt. Om welke reden dan ook.

Soms gebeurd dat gewoon.

Ik kon voelen hoe rauw dat voelt. Hoe de leegte voelt voorbij de afhankelijkheid. Hoe de sensaties zijn innerlijk in mijzelf als een krachtige energie van een man zich terugtrekt uit mijn systeem. Al is het tijdelijk.

Dat raakte [eeuwen]oude pijn. En die was zeer intens. Oud rauw verdriet kwam boven terwijl ik tegelijkertijd volledig Okay was met het feit dat de verbinding tijdelijk op een laag pitje stond.

Geen projecties. Geen onrust. Geen manipulatie. Wel een leegte. Diepe leegte.

Als ik een man zo intens toelaat in mijn systeem (fysiek, mentaal, emotioneel en spiritueel) dan heeft dat mega impact. En als hij zich terugtrekt dan is dat voelbaar. Het liet een energetisch gevoel van leegte achter.

Kaal.

Ik wist dit allemaal al wel, maar dit was een nieuwe vorm van confrontatie ermee.

Ik kon de leegte dragen. Erbij blijven. Er doorheen ademen. Het voelde oud. Heel oud. Het voelde rauw en het voelde ook als rouw.

Zacht en liefdevol heb ik mijzelf omarmt hierin en spirit gevraagd om me mee te nemen in heling hierin tot diep in mij DNA en in mijn zielsgeheugen en karma.

In de leegte ben ik in verbinding gebleven met mijzelf en mijn eigen grenzen en verlangens. Grootste les sofar op dit thema. Ik was zelfs bereid in dat moment om de verbinding los te laten als dat nodig zou zijn om in integriteit met mijzelf te blijven.

En dat gaf rust.
Dat gaf wijsheid.
Dat gaf vertrouwen.

Ik gaf mijzelf, mijn kracht en mijn eigenwaarde niet weg.

Makkelijk? Nee.
Vraagt het moed en kwetsbaarheid? Ja.

En elke dag groeit mijn zelfliefde en eigenwaarde. Transformeer ik laag voor laag alle energie die mij belemmert om mijn Ziel volledig te laten incarneren.